«Κατά φωνή και ο γάιδαρος»

Γιατί το λέμε έτσι;

Ένα από τα πιο συμπαθητικά ζώα είναι και ο γάιδαρος. Από την αρχαιότητα, η άνθρωποι τον αγαπούσαν όχι μόνο για την υπομονή που έδειχνε και στις πιο βαριές δουλειές , αλλά και για την αντοχή του. Οι Φαραώ του 40ου αιώνα είχαν γαιδάρους εξημερωμένους που τους χρησιμοποιούσαν όπως και σήμερα. Οι αρχαίοι τους θεωρούσαν σαν σύμβολο πολλών αρετών και σαν ιερά ζώα. Όταν ένας γάιδαρος φώναζε (γκάριζε) προτού αρχίσει η μάχη, νόμιζαν ότι οι θεοί τους προειδοποιούσαν για νίκη.
Κάποτε ο Φωκίωνας ετοιμαζόταν να επιτεθεί στους Μακεδόνες του Φιλίππου, αλλά δεν ήταν βέβαιος για το αποτέλεσμα, επειδή οι στρατιώτες ήταν λίγοι, γι’ αυτό αποφάσισε να αναβάλει για μερικές μέρες την επίθεση, ώσπου να του στείλουν ενισχύσεις οι Αθηναίοι που του είχαν υποσχεθεί. Πάνω όμως που ήταν έτοιμος να διατάξει υποχώρηση, άκουσε ξαφνικά τη φωνή ενός γαιδάρου από το στρατόπεδό του. Κατά φωνή και ο γάιδαρος έκανε ενθουσιασμένος ο Φωκίωνας και διέταξε να αρχίσει η επίθεση, με την οποία νίκησε τους Μακεδόνες. Από τότε έμεινε ο λόγος που τον λέμε συχνά, όταν βλέπουμε ξαφνικά κάποιο φίλο μας, που δεν τον περιμέναμε.